🎶Hoe mooi kan het leven zijn? Het is maar hoe je kijkt. 🎶

Dit nummer hoor ik nu op de achtergrond. Een nummer van Marco Borsato. Ik moet lachen. "Het is maar hoe je kijkt, je bent zo rijk als je je voelt." Zingt hij verder.

Zo raak. Ik zit op dit moment in de zon op een terras, genietend van mijn cappuccino. Mijn afspraak heeft zojuist afgezegd. Ze zou me verder helpen met mijn onderneming. Ik ben extra vroeg gegaan want ik had van haar een opdracht gekregen en ik kreeg het maar niet op papier. Niks aan te doen, dacht ik. Dit is precies wat ik moeilijk vind. In woorden en tekst precies uitleggen wat ik doe en waar ik voor sta. Ik voel het wel en ergens weet ik het wel. Maar het komt er niet uit. Dus ik dacht bij mezelf, ik ga lekker op tijd, genieten van een kop koffie en alvast zitten met mijn shit. In de zon. Kom maar op. 

En ergens in mijn achterhoofd hoorde ik: maar wat als ze op het laatste moment afzegt? Nou, dat maakt me niet uit. Gedachte aan de kant gezet en gegaan. En nu heeft ze afgezegd. Hier zou een mens van kunnen balen, dat snap ik best. Ik moet er alleen maar om lachen. Omdat mijn intuïtie me tegenwoordig vooraf al veel laat weten, ook dit dus. Ik wist het al. En had al besloten dat ik alsnog ga genieten van mijn cappuccino in de zon. Dus dat is wat ik nu doe. 

Ik heb eigenlijk niet eens geld voor een cappuccino, en toch voel ik me het meest van de tijd rijk. Gek toch? 

Vorig jaar heb ik alle rekeningen op nul zien staan. Als kip zonder kop liep ik thuis rond. Hoe ging dit nou goedkomen? Ik voelde me niks waard, wat kon ik nou? Waar was ik mee bezig? Ik had toch een missie? 

Klopt. Ik heb geleerd dat het goedkomt, altijd. Dat ik ergens voor sta, dat ik nog belemmeringen aan heb te gaan, dat ik mezelf tijd mag geven om iets op te bouwen, dat mensen me uit onverwachte hoek steunen, dat ik nog steeds mag doen wat ik leuk vind,dat ik hulp mag vragen, dat geld niet succes bepalend is, dat het een mooie drijfveer kan zijn, dat de kringloopwinkel een goudmijn is, dat ik alles nog meer waardeer. En dat ik mag blijven vertrouwen. Moet je mij over twee jaar eens zien! Ik heb nu al zin om dit dan terug te lezen!